Bir gün axşam evdə tək oturmuşdum, sazımı götürmüşdüm, bir az çalırdım. Telefonuma baxırdım, bir dostumun paylaşımına rast gəldim. O yazmışdı: "mostbet cazino ilə uduş qazan". Adını eşitmişdim, amma heç maraqlanmamışdım. O axşam maraqlandım. Nə üçün? Bilmirəm. Bəlkə də ona görə ki, muğam gecəsi üçün bir yol axtarırdım. Dostuma yazdım, soruşdum: "Nədir bu Mostbet?" Dedi: "Səyyad kişi, sən hardasan? Bu, onlayn kazinodur, çox adam oynayır, uduş qazanır. Mostbet cazino yazıb axtarsan, sayta girə bilərsən. Çox asandır".

Dostumun sözünə əməl etdim, mostbet cazino yazıb axtardım. Sayta girdim, qeydiyyatdan keçdim. Oyunlara baxdım, çox maraqlı gəldi. Rəngarəng, həyəcanlı, müxtəlif. Cibimdə iyirmi manat var idi, onu yatırdım. Oynamağa başladım. Əvvəl qaydaları başa düşmürdüm, amma getdikcə öyrəndim. Bir az udurdum, bir az uduzurdum. Vaxt necə keçdi, özüm də bilmədim. Səhər oldu, mən hələ də oynayırdım. İyirmi manat qırx oldu, qırx səksən oldu, səksən yüz altmış oldu.

Həftələr keçdi. Hər axşam muğam çalıb qurtarıb bir az oynayırdım. Uduzdum da, uddum da. Yüz altmış manat üç yüz iyirmi oldu, üç yüz iyirmi altı yüz qırx oldu. Tələsmirdim, ehtiyatlı idim. Əsas məqsəd muğam gecəsi üçün pul yığmaq idi. Bir ay keçdi, altı yüz qırx manatım var idi. Hələ də kifayət deyildi, amma ümidimi itirmirdim.

İkinci ayın sonunda bir gecə böyük uduş gəldi. Seçdiyim oyun "Sweet Bonanza" idi. Konfetlər, meyvələr, şirniyyatlar. Altı yüz qırx manatım var idi. Kiçik mərclər edirdim, beş manat, on manat. Bir mərcdə ekrandakı simvollar fırlanmağa başladı. Dayanmadı. Rəqəmlər artdı, artdı, artdı. Min oldu, iki min oldu, üç min oldu, beş min oldu. Dayandı. Beş min manat. Mən donub qaldım. Gözlərimə inanmadım. Bir də baxdım, yenə beş min manat. O an nəfəsim kəsildi. Yerimdən qalxdım, otaqda gəzməyə başladım. Sevincdən ağlamaq istədim, amma göz yaşlarım axdı. Sazımı götürdüm, bir hava çaldım. Qarabağ şikəstəsini. Həmin gecə, o uduşun şükür havası idi.